Siraj Muneer (Team Irak)

Siraj Muneer op zijn derde Invictus Games: “Ik móest hier zijn”

Voor Siraj Muneer (34) zitten de Invictus Games er als deelnemer dit jaar al op. De laatste dag van het evenement besteedt hij aan het aanmoedigen van andere atleten.

Voor de Irakese deelnemer, die vijftien jaar geleden beide benen verloor, is het zijn derde deelname. ‘’Het maakt niet uit hoe vaak je deelneemt aan de Invictus Games. Ik had het gevoel dat ik weer mee móest doen.’’
Muneer vindt hier andere veteranen met wie hij zich kan identificeren, iets wat op andere plekken vaak lastig is: ‘’Het kunnen strijden tegen anderen die hetzelfde zijn als ik, dat maakt dat ik hier gewoon heel graag zijn.’’

Behalve voor zichzelf, is een belangrijk punt voor de Irakees dat hij een voorbeeld kan zijn voor andere mensen met een verwonding. Hierbij denkt hij niet specifiek aan veteranen. “Ik kan steun geven aan mensen die het nodig hebben’’, legt hij uit. Het is dezelfde steun die Muneer ervaarde tijdens zijn eerste Invictus Games: “Deze hele community op de Games is ontzettend hecht. Dat heeft me enorm geholpen met mijn herstel.’’

Met zijn deelname wil Siraj laten zien dat alles mogelijk is. Met daadkracht zegt hij: ‘’Een verwonding betekent niet het einde van je leven.’’ Het moment waarop dit voor hem extra duidelijk werd, was tijdens de Invictus Games in Sydney (2018). Hier won hij een bronzen medaille in boogschieten. “Het winnen van die medaille was heel indrukwekkend voor me.’’

Omdat het Irakese team zonder hun Friends en Family in Nederland is, is de band die de deelnemers onderling hebben misschien nog wel sterker. “Toch hopen we deze momenten de volgende keer met onze familie te kunnen beleven.’’ Muneer praat veel met bezoekers in het Zuiderpark, mensen die eerder niet wisten wat de Invictus Games zijn. Hij grijpt deze gesprekken aan om uit te leggen wat het idee achter de Invictus Games is en wie er deelnemen. “Ik vertel de mensen wat ik hier beleef en hoe het voelt om hier te zijn”, legt hij uit. Zijn ogen volgen een groepje supporters met verschillende vlaggen op hun rugzak gebonden. “Ik probeer bewustzijn te creëren over het belang van de Invictus Games.”