Susanne en haar Family & Friends

Toen ze haar vroegen voor de fotosessie zei Susanne Daalhuizen (38), na maar heel even twijfelen,  vrijwel direct ja. ,,Het is goed voor mij om wat vaker uit mijn comfortzone te komen. Ik moet wat vaker doen, niet te veel nadenken.’’ Susanne heeft MS. Ze ging op de foto met haar kat Simba. ,,Een ongelooflijk kroelbeest.’’ En haar twee personal trainers, Anthony en Sanne Beumer. ,,Kanjers.’’

Door Edward Swier

Susanne liep al jaren rond met vage klachten. ,,Ik ben altijd heel sportief geweest.’’ Ze deed regelmatig mee aan uitdagende evenementen als de Mudmasters. ,,Maar op een gegeven moment begon ik zelf te merken dat ik raar liep, ik begon met mijn been te slepen.’’

De eerste onderzoeken leverden niks op. Maar hulp van een manueel therapeut van het Militair Revalidatiecentrum bracht duidelijkheid. Hij stuurde Susanne door naar een neuroloog die een scan maakte. Uit de scan bleek dat ,,mijn kop vol met plekken zat. Littekens, van aanvallen die ik gehad bleek te hebben.’’ De diagnose: MS. Relapsing remitting MS om precies te zijn. ,,Ik weet dat sinds oktober 2016. En dat is, het klinkt misschien gek, een soort van opluchting. Sindsdien weet ik dat ik me niet aanstelde, dat ik niet gek in mijn hoofd was.’’

Er waren tijden dat het écht slecht ging met Susanne, dat ze veel met dubbele tong praatte. En niet zonder haar krukken kon. Dat ze amper vooruit kwam, en zich begon te verschuilen. Nu heeft ze wat meer kracht en evenwicht, is ze ook niet meer zo extreem moe. Dat maakt ook dat ze beter en meer kan gaan sporten. Ze heeft zelfs al weer meegedaan aan Mudmasters. ,,In september 2017 heb ik er één gedaan, met de hulp van vijf buddies en een kruk.’’ Dat was nog een hele opgave dus. ,,Maar in 2018 heb ik er zelfs alweer een stuk of vijf gedaan.’’

En ze prepareert zich nu dus voor de Invictus Games, die onlangs werden uitgesteld tot 2021. Met hulp van twee personal trainers. ,,Bijna vier jaar na de diagnose heb ik zoveel meer kracht en evenwicht. Ik kan me er soms gewoon nog steeds over verbazen.’’

Waar anderen zich haar lot – vanzelfsprekend – aantrekken, heeft ze zelf besloten sowieso niet bij de pakken neer te gaan zitten. ,,Oké, zo’n diagnose hakt er natuurlijk wel in. Je kunt dan denken: ‘oh wat erg, waarom overkomt mij dit nou? En niet een ander?’ Maar dat heeft geen zin. Je kunt je beter afvragen wat je straks allemaal wel kunt. Ik ben bijvoorbeeld nooit gestopt met sporten. Het was soms wel heel moeilijk, maar ik voelde dat ik er baat bij had. Sporten is ook goed voor je hoofd, het geeft je rust. Ik ben ervan overtuigd dat het heel wat minder met me zou gaan als ik niet zou sporten.’’

Ze is heel blij met de hulp van haar twee personal trainers, van Push Training Studio in haar woonplaats Nieuwegein. Anthony en Sanne zijn broer en zus. Beiden begeleiden Susanne, onder meer tijdens de crossfit-trainingen. ,,Het zijn echt toppers, ik heb veel baat bij hun trainingen. Ze geven je ook vertrouwen, leren je ook weer op je lichaam te bouwen. We doen heel veel aan krachtopbouw. En er zit geregeld een stukje roeien bij op de ergometer. Dan ga je helemaal dood. Figuurlijk dan.’’

Hoewel ze voorheen vooral duurloper was (,,Ik had altijd het idee dat ik na vijf kilometer pas op gang kwam’’), wezen de trainingen uit dat Susanne anno nu toch vooral sprintster is. Bij de Invictus Games in 2021 doet ze mee aan de 100, 200 en 300 meter. ,,Ik trainde, toen die nog open was, ook geregeld op de atletiekbaan.’’

Ze moest overigens lang wennen aan het idee dat ze mee zou gaan doen aan de Invictus Games. ,,Ik ben best een einzelgänger. De MS heeft dat verergerd, je reageert nu eenmaal niet zo goed op externe prikkels. Het vermoeit je, de klachten kunnen verergeren. Je kiest dan al gauw de stilte. Ik vind het dan ook heel erg spannend, keek er lange tijd niet naar uit. Zo’n evenement haalt je natuurlijk behoorlijk uit je comfortzone. Dat vind ik best eng, spannend. Aan de andere kant weet ik, dankzij de verhalen van anderen, dat het een unieke ervaring zal zijn. En ik heb ervaren dat ik tegenwoordig ook sneller herstel als ik mezelf voor dingen als deze uitdaag. Er is dus geen enkele reden om niet mee te doen’’, aldus Susanne, die Defensie overigens in 2003 verliet. Tot begin 2019 werkte Susanne bij de politie, bij het landelijke servicenummer 0900-8844. ,,Nu zit ik in de WIA. Zuur, maar het geeft wel meer rust.’’

Ze komt tot slot nog even terug op haar keuze voor de fotosessie. Wil wel verklaren waarom ze voor Anthony en Sanne koos, en niet voor familieleden. ,,Mijn ouders komen straks mee naar de Invictus Games, als Family & Friends. Die hebben daar al een belangrijke taak voor me. En ik had natuurlijk ook mijn zussen kunnen vragen, maar die zagen zelf hoe belangrijk Anthony en Sanne op weg naar herstel voor mij geworden zijn.’’

En Simba dan? ,,Ik heb twee katten. Simba is er als laatste bijgekomen. Ze is pas negen maanden, wil altijd kroelen. Ze achtervolgt je door het huis, jankt als ze denkt dat je haar even niet ziet. Maar is er juist ook voor je als je zelf even niet zo fijn in je vel zit. Wat mij betreft is Simba wel een soort van hulpkat.’’

Portretten: Ed O’Mahoney

Meer Nieuws

Officiële opening Speciaal Cruyff Court in Escamp

Officiële opening Speciaal Cruyff Court in Escamp

Alles over sport: #1 – Atletiek

Alles over sport: #1 – Atletiek

De Invictus Games Den Haag vinden plaats van 29 mei tot 5 juni 2021

De Invictus Games Den Haag vinden plaats van 29 mei tot 5 juni 2021