Giuseppe en zijn family & friends

Family & Friends. Ze staan het dichtst bij de deelnemers aan de Invictus Games. Zagen ze op hun slechtste momenten, gaven de duwtjes op het moment dat het nodig was. En luisterden. Of stimuleerden. Juist wat dan nodig was. Wij maakten een serie met Invictus Games-deelnemers en één of meerdere van hun Family & Friends. In deze aflevering: de Italiaan Giuseppe Erriquez en zijn dochter Sofia.

Door Edward Swier

Den Haag, half april 2022. Het wordt de eerste familietrip van Giuseppe Erriquez en zijn gezin buiten Italië. ,,We zijn ieder afzonderlijk, voor het werk, of in een andere samenstelling, wel in het buitenland geweest, maar nog nooit als compleet gezin. Dat alleen al maakt de Invictus Games voor ons bijzonder.”

Italianen staan bekend als echte familiemensen. Voor het gezin van Giuseppe Erriquez is dat niet anders. Zijn dochter Sofia, 17 jaar, kijkt erg uit naar de reis met haar vader naar Nederland.  ,,Ik ben wil graag nieuwe plekken ontdekken, ben benieuwd naar het land, naar de tradities. En naar het evenement natuurlijk, ik ben nooit eerder bij de Invictus Games geweest. Mijn moeder en oudere zus zijn net zo enthousiast. We willen het graag meemaken. En natuurlijk onze vader steunen. We zijn trots op hem.”

Giuseppe Erriquez zit al vanaf zijn twintigste in het Italiaanse leger. Door een ongeluk in 1998 is hij fysiek beperkt. Maar het boogschieten, een hobby die hij lang geleden al oppakte, heeft nog altijd zijn voorliefde. Op de Invictus Games zal hij daarnaast ook nog meedoen aan het indoorroeien. Met de steun van zijn familie. ,,Hun support is belangrijk voor me. Nu in het geval van de Invictus Games in het bijzonder. Maar dat zijn de speciale omstandigheden. Eigenlijk hebben we elkaar natuurlijk iedere dag nodig. Het is juist fijn om dat gevoel iedere dag te hebben, dat je familie en vrienden je steunen. Ze helpen me iedere beslissing eenvoudiger te maken. Het zijn mijn beste supporters, bij het sporten én in het dagelijks leven.”

Sofia beaamt de woorden van haar vader. ,,Tuurlijk, is het fijn om elkaar te ondersteunen, bij alle mogelijke momenten, moeilijke maar ook minder moeilijke. We kijken er dan ook naar uit om hem in Den Haag aan te moedigen. Mijn vader is een goede sporter. Maar ook een goede vader en, dat fluistert mijn moeder net, een fijne echtgenoot. Dat is ook belangrijk.” Erriquez knikt in het andere schermpje tijdens ons digitale interview. ,,Zeker, dat laatste is belangrijk.”

Waar veel van de Invictus Games-deelnemers mentale problemen hebben gekend in aanloop naar hun deelname, en daarbij de steun van het thuisfront onontbeerlijk was, komt Italië met een twintigtal sporters naar Nederland die alle een fysieke tegenslag hebben gekend. Giuseppe geeft aan dat ook voor die categorie een schouderklopje, aai over de bol of duwtje in de rug erg belangrijk is. ,,Zeker, wie psychologische steun nodig heeft, verdient dat. Absoluut. Dat is echt heel erg belangrijk. Maar als je fysieke beperkingen kent, is het ook fijn als je terug kunt vallen op de steun van anderen.”

De afgelopen twee jaar bereidde Erriquez, die met zijn gezin in het ten noorden van Rome gelegen Viterbo woont, zich op alternatieve wijze voor op de Invictus Games. Tot een paar maanden terug zag hij zijn teamgenoten niet of nauwelijks. ,,We komen allemaal uit andere delen van Italië, zijn niet in de buurt van elkaar gelegerd. Deze winter waren er voor het eerst sinds lang weer wat teambijeenkomsten. Sinds de afgelopen zomer kon ik wel, alleen, drie keer per week trainen. In de laatste maanden zal ik zeker wel 4 of 5 keer per week gaan boogschieten. Inmiddels heb ik het ritme weer aardig te pakken.’’

Voor dochter Sofie veranderde heel veel. ,,De scholen waren langere tijd dicht, het was moeilijk contact te houden met je vrienden. Waar we in het verleden een druk sociaal leven hadden, kon je je vrienden eigenlijk alleen nog bellen. Dat was best lastig natuurlijk. Maar goed, uiteindelijk hadden we allemaal wel onze manier gevonden om er toch nog een beetje gelukkig van te worden.”

Onderling begrip was tijdens die periode vanzelfsprekend van groot belang. Een pandemie zorgt voor ontwrichting, op zoveel terreinen. Juist dan zijn familie en vrienden belangrijk, beamen beiden.

Giuseppe Erriquez, luitenant-kolonel in het Italiaanse leger, denkt dat deelname aan de Invictus Games voor hem en zijn teamgenoten letterlijk ,,nieuwe energie, nieuwe kracht geeft. Het wordt voor de hele Italiaanse ploeg een hele inspirerende reis. We zijn benieuwd naar de andere deelnemers, willen graag mensen uit andere landen ontmoeten, reizen bovendien natuurlijk met onze Friends & Family. Omdat we er ook in geloven dat deelnemen aan de Invictus Games ons zo allemaal sterker zal maken.’’

Waar andere landen kiezen om deelnemers vaker te sturen, doet Italië dat niet. ,,We zijn met twintig nieuwelingen. En die zijn allemaal heel erg benieuwd naar wat ze te wachten staat.’’ Hoewel Erriquez natuurlijk hoopt zo goed mogelijk te presteren, gaat het hem niet per se om het winnen van een medaille. ,,Tuurlijk, je motiveert jezelf in aanloop door het iedere keer beter te doen dan de vorige keer. Daar gaat het ook precies om: je wilt je persoonlijke doelen bereiken.”

,,Maar het gaat er vooral ook om dat je meedoet, dat je je ervaringen deelt met anderen, dat je nieuwe mensen, uit heel andere landen ontmoet. Daar krijg je inspiratie van, dat zal het grote winstpunt zijn. Voor jezelf, maar ook voor de Friends & Family die je meeneemt. Ik heb mijn vrouw vlak voor dat ik dat ongeluk in 1998 kreeg ontmoet. We zijn drie jaar later getrouwd en hebben mijn revalidatie samen gedaan. Het is niet meer dan logisch dat ze ook meegaat.’’

Meer Nieuws

Indrukwekkende week in Den Haag trekt bijna 100.000 bezoekers

Indrukwekkende week in Den Haag trekt bijna 100.000 bezoekers

Duurzaamheid belangrijk thema tijdens én na Invictus Games Den Haag

Duurzaamheid belangrijk thema tijdens én na Invictus Games Den Haag

Een geel bankje

Een geel bankje