Alles over sport: #5 – Zitvolleybal

De Invictus Games worden dit jaar alsnog gehouden, van 29 mei tot 5 juni, in Den Haag. De sporters van de deelnemende landen zijn inmiddels weer volop in voorbereiding, ze hebben al met al bijna een jaar langer om zich te prepareren voor ons prachtige evenement. Iedere deelnemer heeft zijn of haar favoriete sport. De komende maanden zullen we op deze plek telkens een sport uitlichten, aan de hand van gesprekken met Invictus-deelnemers. Voor aflevering 5, die over zitvolleybal gaat, spraken we met Florin Oprea (Roemenië) en Tristan Chitidze uit Georgië.

Door Edward Swier

Zitvolleybal is één van de teamsporten die op de Invictus Games worden beoefend. Hoewel je zou kunnen denken dat de zitvariant van volleybal zoveel eenvoudiger is dan het ‘gewone’ volleybal, is het tegendeel waar. Zitvolleybal vereist een groot uithoudingsvermogen, de rally kan lang duren. Er is een flinke reactiesnelheid vereist. Bovendien is het geen sinecure om, zittend, de hele vloer te bestrijken. Je gebruikt ook nog eens ál je spieren. Staand is het bovendien een stuk makkelijker om een bal te slaan, op te setten of te smashen, zittend vraagt dat vaak net even wat meer coördinatie. Niettemin doen de deelnemende landen altijd maar wat graag mee aan het zitvolleybaltoernooi op de Invictus Games. De kameraadschap onderling én met de tegenstander is, hoewel er een net tussen beide ploegen zit, altijd groot.

Passie en doorzettingsvermogen combineren

Florin Oprea onderschrijft het vermoeden dat zitvolleybal knap lastig is. De Roemeen raakte in 2016 tijdens een missie naar Kandahar, Afghanistan gewond. “Ik doe aan zitvolleybal, sinds ik bij dit prachtige avontuur, dat de Invictus Games voor mij toch zijn, betrokken ben. Daarvoor heb ik op de militaire school en academie zeven jaar lang volleybal gespeeld. Ik ken de verschillen dus en ik denk echt dat zitvolleybal een stuk moeilijker is. Werkelijk, het is vooral ook – omdat je werkelijk ieder spiertje in je lichaam gebruikt – een hele complexe sport. Je moet bovendien een enorme reactiesnelheid hebben. Het is best zwaar, maar met veel passie en doorzettingsvermogen kan je best ver komen.”

“Zelf vind ik het ook een prachtige sport, vooral omdat er een band ontstaat tussen de spelers. Ik heb mijn teamgenoten die ook meedoen aan de Invictus Games op het volleybalveld veel beter leren kennen, dat is toch anders dan als je alleen maar individuele sporten doet. Zelf doe ik op de Invictus Games ook mee aan de atletiekonderdelen en het zwemmen. Omdat ik al heel jong met hardlopen begonnen ben, is atletiek wel mijn grote, eerste liefde.”

Tegenslagen en een positief perspectief

Oprea kende, nadat hij zijn verwondingen op missie had opgelopen, in Europa was hersteld én daarna weer naar Afghanistan terugkeerde, een lastige tijd. “Door te sporten ben ik daar doorheen gekomen. Ik heb er al mijn energie ingestopt, slaagde er ook in om op het sportveld andere dingen te vergeten. Ik zou me nu geen leven zonder sport voor kunnen stellen.”

Dat Covid-19 de afgelopen maanden veel activiteiten onmogelijk maakte, was dan ook een pittige tegenvaller. “We hebben een hele tijd überhaupt niet kunnen trainen. Het was bovendien erg lastig om teamgenoten te ontmoeten. Met online videosessies hebben we geprobeerd contact te houden, zodat je ook merkt dat je er niet helemaal alleen voorstaat. We doen allemaal ons best, maar dat valt niet mee als veel faciliteiten – binnen en buiten – zijn afgesloten. Veel van ons hebben thuis, of in de omgeving ervan, getraind. Want we willen natuurlijk wel met eer ons land vertegenwoordigen op de Invictus Games.”

Oprea komt maar wat graag in mei naar Nederland voor de Invictus Games. Hij heeft zijn oude liefde, sport, volledig omarmd. “In mijn jeugd behoorde ik tot de beste hardlopers van het land, en op de militaire opleiding was ik een enthousiast volleyballer, maar daarna is de sport toch een beetje naar de achtergrond verdreven. Het is fijn om dat weer opgepakt te hebben. Als ik sport voel ik me gezond, krachtig, een beter mens. Ik heb dankzij de Invictus Games en de trainingen de kans gekregen het vertrouwen in mezelf te herstellen. Ik vind het mooi dat ik nu zelfs een voorbeeld kan zijn voor mensen die het gevoel hebben dat ze het iets niet kunnen. Tegen die mensen zou ik zeggen: probeer het gewoon weer eens. Misschien doen je spieren dan wel pijn, maar je hart zal je dankbaar zijn.”

Ijverheid

Tristan Chitidze is één van de enthousiaste spelers in het zitvolleybalteam van Georgië. Hij speelt sinds 2015, hetgeen best opmerkelijk is. “Want in die tijd was deze sport in ons land nog helemaal niet ontwikkeld. We wilden echter meedoen aan de US Marine Infantry Games en moesten ons er toen wel in bekwamen.”

Sindsdien speelt Chitidze, die ook aan gewichtheffen doet, met veel plezier én inzet zitvolleybal. “Het is – vergeleken met een heleboel andere sporten – echt knap lastig, dus het vraagt veel enthousiasme en concentratie. Je moet op zoveel dingen letten. Maar het belangrijkste is dat je ijverig bent en toch ook wel fanatiek.” Dat én het samenspel met zijn teamgenoten bracht hem ver. “Ik heb de laatste jaren een aantal volleybaltoernooien gespeeld, in 2015 wonnen we zelfs de eerste prijs bij een evenement in de Verenigde Staten.”

De laatste maanden komt het overigens amper of niet tot gezamenlijke trainingen. “We zouden niets liever willen, en onze faciliteiten zijn doorgaans ook prima, maar de afgelopen maanden zijn vanwege Covid-19 alle sporthallen gesloten. We hebben allemaal een eigen trainingsprogramma gekregen, om in goede conditie te blijven, maar we voeren dat wel thuis uit. Ik kan niet wachten tot we weer bij elkaar mogen komen.”

Coping-mechanisme

Chitidze zit sinds 2007 in het Georgische leger. In 2008 raakte hij in de buurt van het dorp Shindisi gewond tijdens de Russisch-Georgische oorlog. Hij moest lang herstellen, maar kon zijn dienstverband wel vervolgen. “Sport heeft me daar zeker bij geholpen. Sport speelt een belangrijke rol in mijn dagelijkse leven. Het hielp me om te gaan met de mentale stress die ik heb en versnelde het rehabilitatieproces. Ik ben echt blij dat ik kan sporten.”

Meer Nieuws

Organisatoren vastberaden om Invictus Games The Hague 2020 voor alle deelnemers te realiseren

Organisatoren vastberaden om Invictus Games The Hague 2020 voor alle deelnemers te realiseren

Alles over sport: #4 – Zwemmen

Alles over sport: #4 – Zwemmen

Sporten met elkaar, het kan ook tijdens een pandemie

Sporten met elkaar, het kan ook tijdens een pandemie