#15 – Stef Wolput: “Mens kan veel meer dan hij weet”

Het is misschien flauw om te zeggen dat Stef Wolput geen berg te hoog gaat, maar in feite is dat écht zo. De Belg, die met zijn land debuteert op de Invictus Games, heeft al twee keer een 8000’er in de Himalaya bedwongen. En dat terwijl hij, als gevolge van een neurologische aandoening, nauwelijks tot geen kracht en gevoel in zijn rechteronderbeen heeft. ,,Ik heb in een diepe put gezeten. Totdat ik me besefte dat een mens veel meer kan dan hij weet.’’

Door Edward Swier

Eerste Invictus Games

In België wordt, door een klein select gezelschap, uitgekeken naar de start van de Invictus Games. De zuiderburen van Nederland zijn er dit jaar voor het eerst bij op het evenement. Stef Wolput en zijn landgenoten zijn enthousiast bezig met de voorbereidingen. ,, Zelf kende ik de Games wel, ik volgde ze altijd via de BBC. Maar het was een aangename verrassing dat we er ditmaal bij kunnen zijn. We komen met een kleine afvaardiging van negen atleten. Ik zal niet zeggen dat de Invictus Games bij ons in België totaal onbekend zijn, maar het zal bij veel mensen ook niet direct een bel doen rinkelen. Ik hoop dat onze uitzending naar Nederland daar nu in heel België verandering in zal brengen. Vanuit de Defensiestaf is er in ieder geval veel belangstelling. Initiatieven voor veteranen worden ook steeds meer ondersteund, er is veel aandacht voor het in dienst houden van onder meer oorlogsgewonden. Dat ook maakt deze deelname voor ons zo waardevol.’’

Neurologische uitval

In 2012 werd Wolput, door een nog altijd niet vastgestelde oorzaak, getroffen door neurologische uitval. Aanvankelijk ging dat vooral om zijn tenen, later volgde ook zijn -onderbeen. ,,De spieren werken totaal niet meer mee, ik heb er geen gevoel in. Ik kan wel op het been staan, maar kan er niet mee lopen zonder hulpmiddel. Ik heb een orthese.”

Lang frustreerde het Wolput, wilde hij graag weten wat hem nu toch mankeerde. ,,Ik heb in een diepe put gezeten, het was echt zwart. Maar in 2014 heb ik een knop omgezet. Ik heb toen gezegd: ik hoef niet meer te weten wat er aan de hand is, ik accepteer het. Dat was het punt dat ik ook weer aan revalidatie kon gaan denken, dat ik er het beste van wilde maken.”

Alpinisme

Het betekende ook dat hij het alpinisme weer oppakte. ,,Ik had al voor ik verlamd raakte het idee om ooit eens een berg van meer dan 8000 meter te willen beklimmen. Door mijn aandoening zag ik dat in gevaar komen. Maar uiteindelijk heb ik het nooit helemaal uit mijn hoofd kunnen zetten.’’

Dat was vanzelfsprekend een hele uitdaging. Waar anderen al wisten dat ze met minimale zuurstof moesten klimmen (,,Het voelt daarboven alsof je door een rietje inademt’’), kampte Wolput ook nog eens met ‘dat onderbeen’. ,,Het is feitelijk een stuk vlees dat eraan hangt. Ik doe alles op de kracht van mijn bovenbeen.’’

In 2017 kwam het er toch van. Wolput bedwong, ondanks zijn beperking, de Lhotse, 8516 meter hoog. ,,Of je euforisch bent als je bovenop staat? Tuurlijk, je bent blij. Maar er is wel het besef dat je pas halverwege bent. Want je moet meteen ook weer naar beneden. Feitelijk komt het gevaarlijkste dan nog. Want, je bent al uren bezig en moet minstens nog zo’n stuk afleggen.’’

Wolput, die afgelopen jaar zijn kunststukje herhaalde door ook nog de Manaslu (8163 meter) te bedwingen, staat nu voor een andere, compleet nieuwe uitdaging: de Invictus Games. ,,We hebben hier in België helemaal geen ervaring mee, moeten alles nog leren. Dat is een leuke uitdaging. We vinden het fijn er nu ook bij te horen, dit zal nu – en in de toekomst – een heleboel mensen een boost geven.’’

Team België

De Belgische ploeg zoekt zijn weg binnen de Invictus-familie. We hadden contact met de Nederlandse afvaardiging, mede omdat dat in 2020 het gastland is. ,,En we kunnen voor onze trainingen terecht bij de Fransen in Fontainebleau.’’ Stef werkt tijdens die bijeenkomsten aan zijn conditie, al heeft hij daar als alpinist natuurlijk niets over te klagen.

De 52-jarige Vlaming, al 33 jaar in dienst van de Belgische luchtmacht, zit zoals het een echt Belg betaamt veel op de racefiets. ,,Daar doe ik natuurlijk ook aan mee, zowel de tijdrit als het criterium. Zeker en vast. Ik woon in het centrum van het land, niet ver van Brussel. Ik train graag in de Brabantse heuvels.”

De Belgen hebben een reputatie in het wegwielrennen. Stef Wolput, bijgenaamd Wolf, wil die eer graag verdedigen. ,,Al weten wij ook dat het niet gaat om het winnen van medailles bij de Invictus Games. Je wilt gewoon het beste van jezelf laten zien.’’

Wolput traint zo nu en dan op de fiets met een aantal van zijn ploeggenoten. ,,En een aantal van ons zal ook meedoen bij het zwemmen en de atletiek. Omdat we met zo’n kleine ploeg zijn, en relatief laat zijn gaan trainen met z’n allen, doen we niet mee aan de teamsporten. We hebben wel besloten allemaal mee te doen aan het indoor roeien. Dat is in mei dus, wat ons betreft, onze teamsport.’’

Meer Nieuws

Invictus Games Stories

Invictus Games Stories

#20 – Irak kijkt uit naar de Invictus Games

#20 – Irak kijkt uit naar de Invictus Games

#19 – Debuut van Republiek Korea op Invictus Games maakt Kim trots

#19 – Debuut van Republiek Korea op Invictus Games maakt Kim trots